Saçlı baş derisi
 
Evet, bu başlık ne demek diye kendinize sormuş olabilirsiniz. İlk gördüğümde ben de öyle düşünmüştüm.

Yıl 1988, Kuaför Meslek Lisesi'nin ilk yılı ve “saç tasarım” dersinin ilk konularında bu ifadeyle karşılaşmıştım. Oysa babamın Şişli'deki salonunda saç yıkamaya başlamış, hatta yavaş yavaş örgü örmeye başlamıştım ve zor bela babamı ikna edip Kuaför Meslek Lisesi'ne yazılmıştım. İyi ki de yazılmışım... Yoksa sağlıklı bir saçın sağlıklı “saçlı baş derisi”nde var olduğunu öğrenemezdim.

Hatta bir dersimiz vardı, adı "estetik". Hocamız bize ilk ders "Estetik nedir?" diye sordu ve hepimiz birbirimize bakıp 'ameliyat' dedik; fakat bütün bir yıl başımıza büyük bir bela aldığımızı sonradan anladık. Neden mi? Tam 8 ay boyunca estetiğin tanımını yazdık ve sınavda sorulan soruların hepsi yazdıklarımızdan çıktığından, doğal olarak yazmayanlar direkt gümlüyorlardı. Anlayacağınız, estetiğin kitabını yazdık!

Bir de kuaförlüğün tarihi dersi vardı ki, içinde savaş yoktu belki ama 'saçın yüksek ayağa oturtulması dönemi' çok sevindirici ve önemli bir buluşmuş o zaman anladım.

Tüm bu teknik detaydan sonra saçı taramak veya yıkamak çok anlamsız gelse de işlemler bittiğinde ortaya çıkan güzellikler ve en önemlisi size minnet duyan insanlara verdiğim hizmet çok keyifli ve kazançlı bir işmiş onu anladım. Artık hem sevdiğim bir işi yapıp, her gün kendimi yenilemeye çalışıyordum; hem de harçlığımı çıkartıyordum.

Akşamları babamla beraber Şişli- XXXX arasını mutlaka yürüyerek gidiyorduk ve o gün yaptığımız saçları etüd ediyorduk. Hatalar, doğrular... Hizmet kalitesi ve zanaat sanıldığı gibi yüksek bedellerle satın alınmıyormuş. Bunu gördüm ve daha büyük yerlerde çalışıp herkesin gelmek isteyeceği bir salon açmaya karar verdim.

Hedefimse çok komikti: Dünyanın en iyi kuaförü olmak…

Askerliğimi Isparta'da kuaför ve müzisyen olarak yaptıktan sonra İstanbul'da bir dönem şoförlük bile yaptım ama gördüm ki içinde doğup büyüdüğüm kuaförlük mesleği benim tek çıkış yolummuş ve hemen ardından bir arkadaşım vasıtası ile zamanın en popüler salonu DİBA'da çalışmaya başladım. Salon sahibi olarak karşımda sabancı ailesinden Şevket Bey'in kızı Sayın Sadıka SABANCI vardı. İş disiplini ve çalışma ihtiyacı olan, kendisine saygılı bu insan, benim hayatımda mesleğimi en gelişmiş imkanlarla icra etmemi sağlayan kişi olarak yer edinmişti.

97 yılında Fenerbahçe'de açılan bu salon, 250 m2 ve 60 kişinin çalıştığı son derece lüks otelleri andıran bir mekana dönüşmüştü. Uluslararası seminerlerin, performans eğitimlerinin verildiği ve en önemlisi kariyer yapmam için bulunmaz bir fırsat olan bu mekanda çok zorlandım; ama iş hayatımın çakalları ile uğraşırken mesleki yeteneğimi geliştirdiğimi şimdi daha çok fark edebiliyorum.

Zaman içinde Sadıka Hanım'ın DİBA salonlarının işletmesini terk etmesi ile azalan kalite ve yenilenme, şimdilerde kulağıma gelen ve beni üzen bir başka gelişmedir. 3-4 yıl çalıştığım bu salon, kişi çıkar çatışmaları içinde olduğu bir sırada beni kaybetmişti. Ben de hemen ardından EBİL'de çalışmaya başlamıştım. Müşterilerimin hiçbiri beni yalnız bırakmamıştı. 3-4 yıl sonunda ortaklıkla gelen ve kendime güvenimi sağlamlaştırmasıyla oluşan kalite beni kendi salonumu açmaya, ekibimi kurmaya ve ismimi duyurmaya sevk etmişti.

Bugün Bağdat Caddesi'nde, 30 kişilik ekibimle, 500m2'lik kuaför ve güzellik merkezindeyim. Teknolojik ve estetik açıdan en son trendleri takip eden iyi bir ekibiz.. Çocuk oyun parkımız, kafemiz, sıcak makasla saç kesimi, keratin kaynak (8 ay garantili), gelin odaları ile konuşulan bir mekana sahibiz..

Amacımız güzellik ...
Misyonumuz özellik...

Ben İlker Yavrutürk.